آزمون استخدامی بخش خصوصی

شروع داستان آزمون استخدامی بخش خصوصی

10شهریور 1397- ساعت 13:53 آغاز سریال نمایشی انتظار استخدام برای جوانان بیکار و افراد امیدوار به کار در رشته‌های تخصصی

25شهریور 1397- ساعت14:26 نمایش موجی زودگذر از پیوستن شرکت‌های خصوصی . لازم به ذکر است سرعت استخدام در شرکت‌های خصوصی بسیار بالاتر از بخش دولتی است. و سؤال اینجاست که به عهده گرفتن روند استخدام توسط بخش وابسته به دولت (جهاد دانشگاهی) چطور مطابق خواست بخش خصوصی امکان‌پذیر است؟

10 مهر 1397 – ساعت 18:53 تبلیغی دیگر شاید برای توجیه مالی برگزاری آزمون و دور ریختن کاغذها و اوقات بیشتری از سرمایه‌های ملی

1آبان 1397 – ساعت 15:20 آغاز روند فرسایشی برای افراد امیدوار به شرایط بهتر اما بالا و پایین پریدن بیهوده در سامانه‌ای که به نظر از ایشان به عنوان موش آزمایشگاهی جهت جمع‌آوری داده استفاده می‌کند. آن هم در قبال اخذ پول از آنها!!!!

و شعارها و تبلیغاتی که به صورت برنامه‌ریزی شده و به نظر با اهداف تولید محتوا جذب بازدیدکننده تولید می‌شوند.

و امروز نزدیک به یک سال می‌گذرد و با چنین نتیجه‌ای هنوز یک تماس هم از هیچ شرکتی دریافت نکرده‌ام و حدود یک ماه پیش فقط نام دو شرکت که رزومه را دیده‌اند در پروفایلم به چشم می‌خورد. این در صورتی است که آزمون جدید (مرحله سوم) با تبلیغات گسترده‌تر منوال گذشته شروع شده و به ما دیگر به پروفایل گذشته‌مان دسترسی نداریم:

به نظرم این آزمون فقط جوابگوی عده قلیلی از مبتدی‌ها و در حد قانون کار پاسخگو بوده که هر کس با هر مدرکی در هر شرکت خصوصی و هر سمتی از آن برخوردار خواهد بود. و به ندرت متخصصان و نیمه متخصصان از این آزمون راضی بوده‌اند.

هرچند بخش روانشناسی و شخصیت شناسی برای من مفید بود و به عنوان بخشی از رزومه ام آپلودش کردم.

از چه کسانی انتظار پاسخ می رود؟


افرادی همچون دکتر محسن رضایی که خود حقوق بگیر دولت هستند و از اهدافی سخن می‌گویند که مرجع اصلی آن‌ها بخش خصوصی هستند. بخش خصوصی ای که زمان، بودجه و نیروی انسانی با اختلاف فاحشی نسبت به بخش دولتی در آن ارزشمندتر است.

بهتر نبود به جای بریز به پاش‌هایی مثل این آزمون از فکر و ایده استارتاپ‌های در حال رشدی همچون آدیلار، جابیار، سنجمان، کارفلو، جابینجا، کارلیب … در این زمینه استفاده می شد؟

از آنجا که هر حرکت متصل به دولت به تجربه ثابت شده پشت صحنه ای از بریز و به پاش‌ها و تک خوری ‌های عده‌ای قلیل وجود داشته و در آخر عده کثیری بی‌بهره می‌مانند، پیشنهاد می‌کنم اگر مبتدی نیستید در این آزمون و مراحل قبل و بعدش وقت خود را تلف نکنید.

 

 

 

 

 

 

بدون رو درباسی

من موندم کسایی مثل آقای آذری جهرمی و بقیه مسئولان داخل توییتر چطور و کی می‌خوان مشکلات جوون‌ها رو حل کنن؟ اینجا که توییتر هست و فیلتر و خیلی از اون قشری که می‌خوان بهشون کمک کنند اصلاً اینجا پیداشون نمی‌شه… ما هم که از رو کنجکاوی اومدیم و رصد می‌کنیم و کاری به اون درصد بیکار و مشکل‌دار و شهرستانی نداریم. هر روز هم جمعیت تهران به خاطر همین موضوع بیکاری داره بیشتر می‌شه.

پس چه‌جوری و کی می‌خواد این وضع درست بشه.
من نه می‌خوام خارج از ایران زندگی کنم، نه فرهنگ اونا رو دوست دارم. ولی آرزومه از این تهران لعنتی برم بیرون. بابا اینجا داره می‌ترکه!! یکی نیست به داد ما برسه؟ مسئولینی که همه بالاجبار در تهران به سر می‌برند و اونقدر درگیر مسائل و مشکلات کلان می‌شن که این جزییات به چشم‌شون نمیاد چطور می‌خوان محلل باشند؟

آقای آذری جهرمی لطفاً کارهاتون رو به خارج تهران بسط بدید. بنده به شخصه حاضرم با حداقل حقوق ولی با امنیت شغلی در خارج تهران (هر کجا غیر از این شهر شلوغ و آشفته) فعالیت علمی و تحقیق و توسعه و کدزنی و ساعت‌ها مطالعه در حوزه فناوری اطلاعات رو متحمل بشم ولی از این وانفسا و بی موالاتی بیرون بیام.

همون قدر که شما نگران آینده فرزندانتون هستید ما هم هستیم. منتهی جنس نگرانی شما با مال ما کمی فرق می‌کنه. من نگران این‌ام که بتونم برای آینده شغلی فرزندم کاری بکنم تا مثل من مجبور به هر کاری نشه، شما نگران روش استفاده و مصرف تکنولوژی توسط اونها!

ما هر دو یک درد داریم فقط برای شما از نظر ما سطحی حساب می‌شه و برای ما تا استخون رفته و خم به ابرو نمیاریم، چون از خدا انتظار کمک داریم. اگر هم اینجا برای شما نوشتم چون مدتیه فعالیت شما رو کم و بیش رصد می‌کنم و می‌بینم حداقل در ظاهر می‌خواید کمک کنید و شاید راهی که خدا برای ما قرار داده شما باشید.

من و امثال من دوست داریم کمک کنیم، مؤثر باشیم و آینده خوبی بسازیم ولی مخالف بردگی هستیم. بردگی مدرنی که دیگر انسان‌ها رو شلاق نمی‌زنند تا کار کنند. بلکه با حداقل نیازمندی‌های زندگی راضی‌شان می‌کنند و این انسان‌های راضی خودکار به وظایفشان عمل می‌کنند.

ممنون که تا آخر خواندید.

کارشناسی ارشد

بعد از مدت‌ها در مقطع کارشناسی ارشد به نتایجی در مورد سیستم آموزشی رسیدم که دو به شک ماندم که ادامه بدم یا خیر؟
سیستمی که امتحان کتبی تنها معیار آن برای احراز صلاحیت است و اگر به مدرک آن نیاز نداشته باشی هیچ نفعی نسبت به دوره های مشابه ندارد. بلکه دوره های عملی خصوصی خیلی بیشتر در کار و استخدام به کار می آید.